Frans was erg verbaasd dat nu juist het CDA instemde met deze motie. In zijn brief geeft hij argumenten waarom het Verdrag van Aarhus niet opgezegd moet worden:
“Het verdrag is gebaseerd op de overtuiging dat meer betrokkenheid van burgers bij milieubesluitvorming noodzakelijk is. Daarmee is het aannemen van het verdrag een belangrijke stap geweest in de evolutie van de rechtsstaat. De overheid schiet regelmatig te kort in capaciteit en daadkracht om wettelijke normen te handhaven. Milieuorganisaties en burgerinitiatieven die dit aankaarten bij de rechter worden regelmatig in het gelijk gesteld.”
“Hieruit blijkt dat ze niet lukraak rechtszaken voeren. Zij komen pas in het geweer als er echt iets mis is. Lokale groepen en omwonenden krijgen minder vaak gelijk. Toch is het van belang dat ook zij het recht houden om voor hun belangen op te komen, of ze het beleid nu niet streng genoeg vinden of te streng. Ook in een verloren rechtszaak kan de burger zich gehoord weten en de aansluiting met de Staat behouden.”
“We [doen] een oproep […] om belangenorganisaties met een ideëel doel, die via de wet de natuur willen beschermen, ongemoeid hun werk te laten doen. Het zijn organisaties die regering en overheden helpen bij het uitvoeren van beleid en regelgeving en in uiterste gevallen een rechtbank vragen om te beoordelen of een genomen besluit wel voldoet aan de wet. Ofwel, het zijn hoeders van de rechtsstaat.”
Over het Verdrag van Aarhus kun je een uitgebreide beschrijving vinden in onze kennisbank.
